Το φεγγαράκι

* σκαφίδι: μικρό πλεούμενο

Ξέρεις κάποιο άλλο ποίημα για το φεγγάρι; Οι συμμαθητές σου θα χαρούν να το ακούσουν.

Η εικόνα δείχνει ένα νυχτερινό τοπίο. Παρατήρησε τα φωτεινά σημεία της. Ανακάλυψε από πού προέρχεται το φως στα σημεία αυτά.

Κώστας Παπανικολάου, «Νυχτερινό τοπίο»

Εκτός από ποιήματα έχουν γραφτεί και πολλά μουσικά έργα για το φεγγάρι ή τη σελήνη, όπως αλλιώς λέγεται. Μπορείτε να ακούσετε τη Μικρή νυχτερινή μουσική του Βόλφανγκ Αμαντέους Μότσαρτ ή το Χάρτινο το φεγγαράκι του Μάνου Χατζηδάκι, εφόσον έχετε αυτά τα CD στο σχολείο σας.

 

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις


Παιχνίδια με το φεγγαράκι -  κλικ εδώ
Φεγγαράκι μου λαμπρό - κλικ εδώ

Ο Χιονάνθρωπος (τρία όμορφα ποιηματάκια και ένα παραμύθι)

Ο χιονάνθρωπος

Πιπεριά για μύτη
κάρβουνα για μάτια
για τα δυο του χέρια
ξύλα δυο κομμάτια.

Να, και για καπέλο
μια παλιοκανάτα,
κοντοστρουμπουλάτος*
σαν χοντροπατάτα.

Όσοι θα περνούνε
και θα τον κοιτάζουν
Θα χαμογελούνε...
Και θα τον… θαυμάζουν.

Έλλη Αλεξίου

---

* κοντοστρουμπουλάτος: κοντός και παχύς

Ο μικρός χιονάνθρωπος

(Από το βιβλίο "Ποιηματάκια για τα Χριστούγεννα (Corinne Albaut / Michel Boucher)"

Σειρά: Οι μικρές χαρές της ζωής, Εκδόσεις: Μεταίχμιο)

Στο βορρά, στη Νορβηγία,
μες στα χιόνια και στα κρύα
ζει ένας νάνος από χιόνι

που ποτέ ποτέ δε λιώνει.

Γιατί εκεί όλο χιονίζει
κι ο αέρας στροβιλίζει
τις νιφάδες από χιόνι.

Ξέρεις τι σκέφτομαι λοιπόν;
Είν’ η τύχη του βουνό,
αφού ζει στη Νορβηγία
μες στα χιόνια και στα κρύα.

Ο χιονάνθρωπος

(ποίημα της Ντίνας Χατζηνικολάου)

Όλα σκεπάστηκαν μ΄ άσπρο χαλί,

γλέντι τρικούβερτο μες στην αυλή.

-Χιονάνθρωπο πάμε να φτιάσουμε,

ελάτε, παιδιά, να γελάσουμε!

Να τ΄ ανθρωπάκι! Καπέλο φαρδύ,

πούρο στο στόμα, στο χέρι ραβδί,

είν΄όλο πόζα και μεγαλέιο!

(Ήλιε, μην κάνεις κανέν΄ αστείο....)

Δέστε! Θαρρώ μας γελά πονηρά.

Μα βγήκε ο ήλιος....Τι συμφορά!

Και τ΄ ανθρωπάκι πια δε γελάει.

Δάκρυσε λίγο, έλιωσε, πάει...

Σ’ ένα χιονισμένο πρωινό του Δεκέμβρη, ένα μικρό αγόρι με το όνομα Τζέιμς θα φτιάξει ένα χιονάνθρωπο στην αυλή του σπιτιού του. Θα του φορέσει καπέλο και κασκόλ, θα του βάλει κάρβουνα για μάτια και ένα μήλο για μύτη.

Στα μεσάνυχτα θα συμβεί κάτι μαγικό. Ο Τζέιμς θα δει τον χιονάνθρωπό του να λαμπυρίζει με πολύχρωμα φώτα και να αποκτά ζωή. Θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι και θα ζήσουν μια μαγική και συγκινητική περιπέτεια στη γη και στον ουρανό.

Ο ενήλικος πλέον Τζέιμς, αντικατοπτρίζεται στο ξεκίνημα του φιλμ στο πρόσωπο του David Bowie, ο οποίος αναμοχλεύει τις αναμνήσεις του και  μας δείχνει πως απέκτησε το κασκόλ του από τον Άι Βασίλη..

Ο χιονάνθρωπος (The snowman), είναι ένα παιδικό βιβλίο του Raymond Briggs, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1978. Το 1982, το βιβλίο έγινε ταινία 26 λεπτών για λογαριασμό του βρετανικού Channel 4, από την Dianne Jackson. Την ίδια χρονιά, το φιλμ ήταν υποψήφιο για το Όσκαρ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους  και από τότε παίζεται κάθε χρόνο στην περίοδο των Χριστουγέννων, μαγεύοντας μικρούς και μεγάλους.

πηγή κειμένου: ithaque.gr   

Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Σε μια πολιτεία, υπάρχει ένα Φίδι που για ν΄ αφήσει το νερό της πηγής να τρέξει, κάθε χρόνο κατασπαράζει ένα κορίτσι.

Την επιλογή κοριτσιών για την θυσία αυτή, την κάνουν οι κάτοικοι με κλήρωση.

Αυτή τη φορά, ο κλήρος πέφτει στην κόρη του Πασά, την Βεζυροπούλα. Ο Πασάς στεναχωρημένος βγάζει διαταγή πως όποιος σκοτώσει το καταραμένο φίδι, θα πάρει 100 λίρες, θα παντρευτεί την κόρη του, και μετά τον θάνατό του θα πάρει και τον θρόνο.

Έρχονται οι διάφοροι γνωστοί τύποι, αλλά κανείς δεν καταφέρνει να σκοτώσει το καταραμένο φίδι.

Τέλος ο Μέγας Αλέξανδρος, που κατά την παράδοση στο Θέατρο Σκιών συμβολίζει τον Άγιο Γεώργιο, σκοτώνει το φίδι, και λυτρώνει τον τόπο από τα δεινά.

κλικ στην εικόνα για να το διαβάσεις στο Ανθολόγιο

Θέατρο Σκιών - κλικ

Συμφωνία μ' ένα δέντρο

Έχω φίλο μου πιστό 
ένα δέντρο φουντωτό. 
Συμφωνία του 'χω κάνει 
με χαρτί και με μελάνι. 

Να του δίνω εγώ νερό. 
Να μου δίνει αυτό χορό.  
Να παινεύω τα πουλιά του. 
Να του λέω σ΄ αγαπώ. 

Να μου δίνει τον καρπό. 

Ν' αγκαλιάζω τον κορμό του.

Να με λέει κι αδερφό του. 
Και να ζήσουμε μαζί 
όσο ζω κι όσο θα ζει. 

Γιώργος Κρόκος, Ανθολόγιο σελ. 72

Συνθέτης ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΠΙΕΡΗΣ . Από το δίσκο "Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΕΜΠΕΛΗ ΔΡΑΚΟΥ"!!!! 
Τραγουδούν οι Φοίβος Δεληβοριάς, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Γιώργος και Πέτρος Χατζηπιερής και η χορωδία!

Οι πεταλουδίτσες

Οι πεταλουδίτσες (ανθολόγιο σελ.97)

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια δροσερή ρεματιά γεννήθηκαν κάμποσες τρελο-πεταλουδίτσες: άσπρες, κίτρινες, γαλά­ζιες, κόκκινες και παρδαλές με χρωματιστές βού­λες. Πετούσαν χαρούμενες εδώ κι εκεί. Ένα φόβο είχαν μονάχα. Φοβόντουσαν τα πουλάκια που τις κυνηγούσαν. Οι καημένες δεν μπορούσαν να χαρούν αμέριμνα τις ομορφιές της Άνοιξης. Ο φόβος του εχ­θρού βασάνιζε την μικρή τους ύπαρξη.

Μια καλή Ηλιαχτίδα τότε, που λυπήθηκε πολύ τις φτωχές πεταλουδίτσες, θέλησε να τις προστατέψει.

- Μικρές πεταλουδίτσες μου, τους είπε, σαν βλέπετε κίνδυνο να μη σας πιάνει πανικός και τα χάνετε. Κρατάτε την ψυχραιμία σας. Προσπαθήστε σε περίπτωση κινδύνου να
βρίσκει η καθεμιά το κατάλληλο καταφύγιο.

Και να κρύβεστε.

- Το κατάλληλο καταφύγιο; Και ποιο είναι καλή μας Ηλιαχτίδα;

-   Η καθεμιά πρέπει να τρέχει και να κρύβεται στο μέρος, στο λουλούδι, στο φύλλο, που ταιριάζει με το χρώμα της. Με το χρώμα των φτερών της. Τότε ο εχθρός δε θα μπορεί εύκολα να σας ξεχωρίσει.

-   Για εξήγησε μας καλύτερα Ηλιαχτίδα.

- Εσύ για παράδειγμα Κοκκινόφτερη πεταλουδίτσα, να τρέχεις και να
χώνεσαι μέσα σε ένα κόκκινο λουλούδι. Σε μια παπαρούνα, σε ένα άνθος ροδιάς, σε ένα κόκκινο γεράνι ή σε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.

-   Κι εγώ πού να πηγαίνω; ρώτησε μια λευκή πεταλουδίτσα.

-   Εσύ Λευκόφτερη να τρέχεις στα κρίνα ή στα άσπρα τριαντάφυλλα ή τ' άσπρα γαρίφαλα.

-   Κι εγώ θα τρέχω στα κίτρινα ανθάκια, στις

κίτρινες μαργαρίτες, είπε η Κιτρινόφτερη πεταλουδίτσα.

- Μα βέβαια. Τώρα καταλάβατε όλες το μάθημα σας.

-   Καταλάβαμε και σ' ευχαριστούμε, καλή μας Ηλιαχτίδα.

-   Για να σ' ευχαριστήσουμε τώρα θα χορέψουμε και θα τραγουδήσουμε
προς τιμή σου.

Κι οι χρωματιστές πεταλουδίτσες άρχισαν τότε ένα χαρούμενο πεταχτό χορό, τραγουδώντας.

[...] Ξαφνικά άκουσαν φτερουγίσματα και κάμποσα πουλάκια πέταξαν προς το μέρος τους.

- Κίνδυνος! Κίνδυνος! Κρυφτείτε πεταλουδίτσες!

Τρέξε Κοκκινόφτερη στην Παπαρουνίτσα!

Πέταξε Λευκόφτερη μέσα στ' άσπρο κρίνο!

Κίτρινη, στην κίτρινη τρέξε μαργαρίτα!

Κι εσύ Γαλανόφτερη στο γαλάζιο μενεξέ!

Έτσι τους φώναξε η φίλη τους Ηλιαχτίδα.

Κρύφτηκαν οι πεταλουδίτσες. Πέ­ρασε ο

κίνδυνος και ξαναβγήκαν να συνεχίσουν το χορό τους.

Ε. Παλαιολόγου – Πετρώνδα

Δραστηριότητα

1. Τι θα γινόταν αν οι πεταλούδες μπέρδευαν τις συμβουλές της Ηλιαχτίδας και κρύβονταν σε άλλα χρώματα;

Χελιδόνισμα

Ανθολόγιο σελίδα 141



Την πρώτη μέρα του Μάρτη τα παιδιά επισκέπτονται τα σπίτια τραγουδώντας το τραγούδι της Χελιδόνας για να δείξουν το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης.

Ήρθε, ήρθε χελιδόνα

ήρθε κι άλλη μελιδόνα, 

κάθισε και λάλησε,

και γλυκά κελάηδησε:

"Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,

και Φλεβάρη φοβερέ,

κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις,

καλοκαίρι θα μυρίσεις.

Κι αν χιονίσεις, κι αν κακίσεις, 

πάλι άνοιξη θ΄ανθίσεις"

Δημοτικό τραγούδι από τη Θράκη

προσπάθησε να το τραγουδήσεις ακούγοντας τη μελωδία. 

Με λίγη προσπάθεια θα το καταφέρεις.

Σε μερικές περιοχές της Ελλάδας το έθιμο αναβιώνει ακόμα

Ο παπαγάλος (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

από το album της Φένιας Παπαδοδήμα 
ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ (2000),τραγούδι: Μίλτος Πασχαλίδης

Ὁ παπαγάλος

Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέρα 

ὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά: 

«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰ 

τὶ κάθομαι ἐδῶ πέρα!»

Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖ 

καὶ στὸ συνέδριο τῶν πουλιῶν πηγαίνει, 

γιὰ νὰ τοὺς πεῖ μιὰ γνώμη φωτισμένη. 

Παίρνει μιὰ στάση λίγο σοβαρή, 

ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα 

καὶ τοὺς λέει: καλησπέρα!

Ὁ λόγος του θαυμάστηκε πολύ. 

Τὶ διαβασμένος, λένε, ὁ παπαγάλος! 

Θἆναι σοφὸς αὐτὸς πολὺ μεγάλος, 

ἀφοῦ μπορεῖ κι ἀνθρώπινα μιλεῖ!

Ἀπ᾿ τὶς Ἰνδίες φερμένος, ποιὸς τὸ ξέρει 

πόσα βιβλία μαζί του νἄχει φέρει, 

μὲ τὶ σοφοὺς ἐμίλησε, καὶ πόσα 

νὰ ξέρει στῶν γραμματικῶν τὴ γλώσσα!

«Κυρ-παπαγάλε, θἄχουμε τὴν τύχη 

ν᾿ ἀκούσουμε τὶ λὲς καὶ πάρα πέρα;» 

Ὁ παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει, 

μὰ τὶ νὰ πεῖ; Ξανάπε: καλησπέρα!

δείτε παλαιότερες αναρτήσεις για τον παπαγάλο: 

1.ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΓΑΛΟ!

2. Ο ΙΠΠΟΠΟΤΑΜΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑΓΑΛΟ ΧΟΡΕΥΟΥΝ

και ένας παπαγάλος για μεγάλους για να γελάσουμε λιγάκι με όλα αυτά που μας συμβαίνουν!

Μελοποίηση - Διασκευή τοῦ ποιήματος τοῦ Ζαχαρία Παπαντωνίου «Ὁ παπαγάλος»: Χρῖστος Δάλκος

Η πινεζοβροχή (Ευγένιος Τριβιζάς)

πινεζοβροχή

 Ερμηνεία: ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΡΙΣΤΗ, ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ ΣΑΒΒΙΝΑ, ΣΑΚΚΑΣ ΣΠΥΡΟΣ 

Σύνθεση: ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΙΧΟΙ: ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ Τραγούδια

Όταν βρέχει πινέζες στην Μπαλονοχώρα

κι η πινεζοψιχάλα γίνεται πινεζομπόρα,

τα μπαλόνια τα καημένα

τρέχουν στους δρόμους φοβισμένα.

Άλλα κρύβονται εδώ άλλα κρύβονται εκεί

ένα ένα ή πολλά μαζί.

Κι αν κανένα άτυχο μπαλόνι

που τα ρούχα του απλώνει

ή στη στάση περιμένει το μπαλονοτράμ,

δεν προλάβει την ομπρέλα του ν’ ανοίξει,

τότε ακούγεται ένα… ΜΠΑΜ!

Και το μπαλόνι πέφτει τέζα

τρυπημένο απ’ την πινέζα!

Έρχεται αμέσως το φορείο,

το πηγαίνει στο νοσοκομείο,

και μπαλονογιατροί σοφοί

εγχείρηση του κάνουν πλαστική

και το φουσκώνουν πάλι

με τεχνητή αναπνοή!

- Πού οφείλεται. γιατρέ, ρωτάει,

αυτή μου η αδιαθεσία;

- Στις πινέζες φαίνεται ότι έχεις

μια μικρή ευαισθησία!

Μη σε νοιάζει όμως,

θ΄αναρρώσεις

αν στο κρεβάτι σου

ξαπλώσεις,

μείνεις ξαπλωμένο εκεί

ως την άλλη Κυριακή

και με ένα φυσερό

παίρνεις αέρα καθαρό

κάθε μέρα το πρωί!

Αυτά κι άλλα πολλά

ωραία πάντα και τρελά 

συμβαίνουν το χειμώνα

στην Μπαλονοχώρα,

αλλά

όταν σταματάει

η πινεζομπόρα

όλα τα μπαλόνια

κάνουν ολόθερμη ευχή

ποτέ, ποτέ

μην ξαναβρέξει

πινεζοβροχή!

"Μαργαρίτα" - Ένα παρεξηγήσιμο ποίημα στο Ανθολόγιο της Α΄και Β΄ δημοτικού

Η μικρή Μαργαρίτα δεν μπορεί να διαβάσει την αλφαβήτα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στενοχωριέται, στα ματάκια της να κυλά ένα δάκρυ, να εκνευρίζεται χτυπώντας τα πόδια της και τελικά να πετά τα βιβλία της. 

Τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης την κοροϊδεύουν για αυτήν την αδυναμία της και ο ποιητής τελειώνει το ποίημα με το χαρακτηρισμό: 

" αχ! τι άταχτο παιδί, Μαργαρίτα" 

Δραστηριότητες:

1. Ένιωσες ποτέ όπως η Μαργαρίτα του ποιήματος και για ποιο λόγο;

2. Η Μαργαρίτα, που προσπαθεί να διαβάσει αλλά δεν τα καταφέρνει εξίσου καλά όπως τα άλλα παιδιά, πρέπει να γίνεται στόχος πειραγμάτων από τους συμμαθητές της;

3. Είναι τελικά "άταχτο παιδί" η Μαργαρίτα;

Η γελαστή οικογένεια και ο βασιλιάς των λιονταριών

ΈΈνα όμορφο ποίημα  και μια υπέροχη ταινία για την οικογένειαΈ

ΈΈ




 Η γελαστή οικογένεια 

Πάνω στ’ άσπρο το χαρτί 

ζωγραφίζω ένα σπιτάκι, 

καναπέ χαλί και τζάκι. 

Καθιστούς στον καναπέ 

σχεδιάζω έναν πατέρα 

δυο παιδιά και μια μητέρα. 

Κι επειδή θέλω πολύ 

να φανεί στη ζωγραφιά μου 

η χαρά που ’χει η καρδιά μου, 

των χειλιών τις άκρες κάνω 

προς τα πάνω να κοιτάνε 

κι έτσι όλοι τους γελάνε.

Μαρία Γουμενοπούλου

Ο Σίμπα είναι ένα θαρραλέο, ανέμελο λιονταράκι που ανυπομονεί να γίνει βασιλιάς, ακολουθώντας τις διδαχές του πατέρα του, βασιλιά Μουφάσα, σχετικά με τον «Κύκλο της Ζωής». Όμως, ο Σκαρ, ο δολοπλόκος θείος του, έχει τα δικά του σατανικά σχέδια: προκειμένου να ανέβει ο ίδιος στο θρόνο, αποφασίζει να προκαλέσει το θάνατο του Μουφάσα, οδηγώντας παράλληλα στην εξορία τον Σίμπα, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για το χαμό του πατέρα του. Ολομόναχος και γεμάτος ενοχές, ο Σίμπα σύντομα βρίσκει συντροφιά στις αναζητήσεις του τον Τιμόν και τον καλόκαρδο φίλο του, Πούμπα. Ο ελεύθερος και περιπετειώδης χαρακτήρας τους, παρασέρνει τον Σίμπα σε μια καθημερινότητα με στυλ «Hakuna Matata», ως τη στιγμή που η Νάλα, η παιδική του φίλη, επανεμφανίζεται στη ζωή του, υπενθυμίζοντάς του την πραγματική του αποστολή και το πεπρωμένο του...

Οι δυο φίλοι

Οι δύο Φίλοι 

(Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

Ο σκύλος λέει της γάτας:

«Τα νύχια σου ετοιμάζεις,

φυσάς και καμπουριάζεις.

Μα τι έχεις και θυμώνεις;

Ώς πότε οι τσακωμοί;»

Κι εκείνη: «Μη ζυγώνεις,

σε σκίζω στη στιγμή!»

«Για στάσου, λέει ο σκύλος,

δε θέλεις να είμαι φίλος;

Μιλώ στα σοβαρά»

και κούναε την ουρά.

«Τρωγόμαστε βδομάδες,

παίρνεις και δίνεις ξύλο.

Aς πάψουν οι καυγάδες

και δέξου με για φίλο.

Δε σκέφτηκες κομμάτι

πως απ' την γκρίνια αυτή

θα μείνω μ' ένα μάτι,

θα μείνεις μ' ένα αυτί;»

Η γάτα με ησυχία

το πόδι κατεβάζει,

του σκύλου η ομιλία

σε συλλογή τη βάζει.

Λόγο τιμής εδώσαν·

ήταν εχθροί, φιλιώσαν.

Ξεχάσαν τι έχει γίνει.

Συντρόφεψαν. Ειρήνη.

«Βλέπω καλά; Έχει χάζι!»

τ' αφεντικό φωνάζει.

«Ποιοι να 'ν' οι δυο κει κάτω

που τρων στο ίδιο πιάτο;»